What will climate policy mean for Coal?

In 2012 verscheen het rapport van Carbon Tracker,
Unburnable Carbon – Are the world’s financial markets carrying a carbon bubble?

Het was duidelijk, het antwoord was JA.

In Science, ik meen ook in 2012, verscheen een publicatie waarin werd voorgerekend dat als we alle bestaande machines, fabrieken, energiecentrales, auto’s etc., zouden uitfaseren volgens hun levensduur en geen nieuwe meer zouden produceren, CO2 in de atmosfeer zou stijgen tot 450 ppm, terwijl nu gesteld is door veel wetenschappers (www.350.org) dat 350ppm het hoogst aanvaardbare maximum is. Het is duidelijk, doorbouwen is idioot.

Nu heeft een dergelijke publicatie over kolencentrales de wetenschappelijke pers gehaald.

IIASA schrijft:

Limiting climate change to 2°C means shutting down coal power plants – an unpopular proposition for coal power companies. But a new study shows that delaying climate policies could prove even worse for power plant owners.

De volledige publicatie rekent in 14 pagina’s met grafieken voor hoe we kolencentrales economisch bezien het beste kunnen uitfaseren. Nieuwe centrales bouwen is een no no. Daarbij gaan ze nog uit van het verouderde optimistische 2 graden, 450 ppm scenario. Bovendien schetsen ze scenario’s met Carbon Capture and Storage, al jaren een belofte. Volgens zeggen zou het over 20(!) jaar productierijp zijn. Dan is het te laat. Willen we dramatische klimaatverandering voorkomen dan zijn de economiche consequenties voor kolencentrales dus nog erger dan voorgerekend. Conclusie: Kolencentrales zijn stranded assets. Simpel gezegd, waardeloos, nul euro.

Maar goed, wat kost zo’n ding nou helemaal? Een nieuwe zo’n 2 miljard euro. We hebben in Nederland een paar nieuwe en een paar oude. Totale waarde zal dus zo grofweg een 10 miljard euro zijn. Wat kostte het redden van de banken ook weer? Wat mag de redding van de wereld kosten?

De volledige publicatie coal-stranded