Een belangrijke pijler van klimaatbeleid wereldwijd is het verhogen van de energie-efficiëntie. Deze wordt gemeten door te bepalen hoeveel energie per verdiende Euro (of Dollar) wordt gebruikt. Grofweg: Deel het totale energieverbruik van een land door het bruto nationaal product.Uit Jevons (1866)

Kijk b.v. naar het Nationaal Energieakkoord. Om te beginnen is dit duidelijk geen klimaatakkoord!  In het complete rapport komt wel 101 keer het woord efficiënt voor. Het woord klimaat komt 26 keer voor, waaronder investeringsklimaat en groeiklimaat. Het woord CO2 komt precies 1x voor in het document van 146 pagina’s!  De titel bevat trouwens een bekende contradictio in terminis: Energieakkoord voor duurzame groei.

Hier een artikel dat met een aantal onderbouwende links laat zien dat wanneer de energie-efficiëntie verbeterd wordt het gebruik van fossiele brandstoffen juist toeneemt. Het wordt de paradox van Jevons genoemd. Jevons beschreef dit al in 1865, maar het geldt nog steeds. Ik denk nog niet dat energie-efficiëntie slecht is, dat lijkt ook een beetje raar. Maar om de consumptie van fossiele brandstoffen te verlagen en te stoppen moeten we echt totaal andere en harde maatregelen nemen. Het is verbijsterend en verontrustend dat “klimaat”onderhandelingen nog steeds energie-efficiëntie als belangrijke doelstelling/middel hanteren.

 

Het artikel:

Meer energie-efficiëntie = meer energieconsumptie. De Paradox van Jevons