Wetenschapper houdt lezing: “Is Earth F**ked? Dynamical Futility of Global Environmental Management and Possibilities for Sustainability via Direct Action Activism”.

Naomi Klein schreef hierover op 29 oktober 2013 een artikel in de newstatesman met de titel:

How science is telling us all to revolt

http://www.newstatesman.com/2013/10/science-says-revolt

Ze beschrijft o.a. de lezing van wetenschapper Brad Werner op de jaarlijkse bijeenkomst van de American Geophysical Union (AGU) van december 2012. Deze bijeenkomsten zijn zo’n beetje de belangrijkste op geo-fysisch gebied en worden bijgewoond door 24.000 aard- en ruimtewetenschappers.

Werner is een “harde” wetenschapper, geo-fysicus en wetenchapper aan de University of California, San Diego. Hij doet al jarenlang onderzoek aan klimaatprocessen en het bouwen van wiskundige simulatiemodellen.

Hij is, door te sleutelen aan alle parameters in zijn modellen, tot de conlusie gekomen dat de wereld bezig is naar de kl*, ten gronde, te gaan. Er is maar 1 uitweg die hij ziet: Revolutie.

Via de weg van de geleidelijkheid en overleg strorten we de afgrond in. Alleen revolutie zou de processen kunnen vertragen en stoppen.

Naomi Klein schrijft: o.a.:

Standing at the front of the conference room, the geophysicist from the University of California, San Diego walked the crowd through the advanced computer model he was using to answer that question. He talked about system boundaries, perturbations, dissipation, attractors, bifurcations and a whole bunch of other stuff largely incomprehensible to those of us uninitiated in complex systems theory. But the bottom line was clear enough: global capitalism has made the depletion of resources so rapid, convenient and barrier-free that “earth-human systems” are becoming dangerously unstable in response. When pressed by a journalist for a clear answer on the “are we f**ked” question, Werner set the jargon aside and replied, “More or less.

There was one dynamic in the model, however, that offered some hope. Werner termed it “resistance” – movements of “people or groups of people” who “adopt a certain set of dynamics that does not fit within the capitalist culture”. According to the abstract for his presentation, this includes “environmental direct action, resistance taken from outside the dominant culture, as in protests, blockades and sabotage by indigenous peoples, workers, anarchists and other activist groups.

He was merely observing that mass uprisings of people – along the lines of the abolition movement, the civil rights movement or Occupy Wall Street – represent the likeliest source of “friction” to slow down an economic machine that is careening out of control.

He isn’t saying that his research drove him to take action to stop a particular policy; he is saying that his research shows that our entire economic paradigm is a threat to ecological stability. And indeed that challenging this economic paradigm – through mass-movement counter-pressure – is humanity’s best shot at avoiding catastrophe.

“if we’re thinking about the future of the earth, and the future of our coupling to the environment, we have to include resistance as part of that dynamics”. And that, Werner argued, is not a matter of opinion, but “really a geophysics problem”

Het lijkt op het verhaal van het Rapport van de Club van Rome uit 1972. Het schijnt dat ze probeerden hun computermodel zo te parametriseren dat ze de weg zouden vinden naar doorgaande groei op de juiste manier. Hoe ze ook sleutelden aan het model, het liep altijd fout af. Conclusie: Als we doorgroeiden zou er iets vreselijk fout gaan, uitputting van landbouw, grondstoffen, honger, ziekte, wat dan ook. De titel van het rapport werd dan ook The Limits to Growth, De Grenzen aan de Groei, in Nederland verschenen onder de titel Rapport van de Club van Rome. (Er wordt vaak gezegd dat de voorspellingen niet zijn uitgekomen. De strekking was echter dat er altijd iets fout gaat  (niet specifiek wat dat in de werkelijkheid concreet zou zijn) en systemen instorten als groei doorgaat. Als je nu naar de wereld kijkt lijkt het me duidelijk dat er van alles fout gaat en erger wordt. Ze hadden wel degelijk gelijk.)

Ik las het in 1972. Tot mijn verbazing bleek in de jaren daarna dat de politiek er niks mee deed. Ik besloot mijn leven dan maar te vervolgen als ieder ander. Als de olie op zou raken dan zou alles vanzelf weer normaal worden dacht ik.

In 2009 kwam ik erachter dat dat een grote fout was. Als we alle fossiele brandstoffen opstoken dan is het 100% zeker dat het klimaat zoals we dat kennen ineenstort en terugkeert naar iets als b.v. 55 miljoen jaar geleden, krokodillen en palmen in Alaska, de wereld vrijwel onleefbaar, waarschijnlijk totaal onleefbaar voor mensen. Het is nu zelfs duidelijk dat we nog maar maximaal 20% van de bekende voorraden kunnen opstoken. Hoe minder hoe beter.

Het was duidelijk, we kunnen niet afwachten. De energiemaatschappijen, de SHELL’s en ESSENT etc., gaan niet veranderen. Landen overleggen al sinds 1992 over voorkomen van klimaatverandering. Ondertussen is de jaarlijkse uitstoot de afgelopen 20 jaar alleen maar gestegen. Op dit moment vindt de jaarlijkse klimaatconferentie van de UNFCCC plaats in Warschau waar de onderhandelingen zich net zo eindelos, zinloos en effectloos voortslepen als de afgelopen 21 jaar. Als we nu nog 10 jaar doorgaan met “business as usual” dan is het over en uit. Wachten kan niet meer.

Langzaamaan is er een groeiend aantal wetenchappers dat actief wordt. James Hansen was waarschijnlijk de eerste. Na ruim 30 jaar wetenschappelijk werk heeft hij een aantal maanden geleden zijn functie als directeur van het NASA Goddard Institute for Space Studies neergelegd om zich volledig te wijden aan activisme. Hij is de afgelopen paar jaar al enkele keren gearresteerd bij anti-steenkool acties en een anti teerzand actie bij het Witte Huis. In zijn boek Storms of my Grandchildren schrijft hij dat hij van zichzelf vond dat hij geen goed spreker is en dacht dat als hij de wetenschappelijke argumenten zou leveren andere mensen wel ervoor zouden zorgen dat we zouden stoppen met fossiele brandstoffen. Hiertoe heeft hij wel al in 1988 getuigd voor het Amerikaanse congres. Nu hij ziet dat de wereld geen, of vrijwel geen, actie onderneemt heeft hij besloten zelf activist te worden.

Een andere wetenschapper die behoorlijk boos is is Ken Anderson, deputy director van het Tyndall Centre for Climate Change Research in de UK.

Ken Anderson video

 Brad Werner is ook overtuigd dat er maar één oplossing is: REVOLUTIE.

Naomi Klein, the author of “The Shock Doctrine” and “No Logo”, is working on a book and a film about the revolutionary power of climate change.