In samenwerking met het Post Carbon Institute is er een bijzonder illustratieve animatie gemaakt van 34 minuten die in vogelvlucht de relatie laat zien tussen (de onmogelijkheid van) voortdurende groei in een eindige wereld. Dit raakt zo’n beetje alles waar mensen mee bezig zijn, zoals fossiele brandstoffen, landbouw, bevolkinsgroei, grondstoffen en economie.

Het Post Carbon Institute is wellicht het bekendste instituut dat al lang waarschuwt voor het begrip peak oil en hamert op de absolute noodzaak van een transitie naar een duurzame economie.

De drijvende kracht van het post carbon institute lijkt Richard Heinberg die een aantal bekende boeken op zijn naam heeft staan zoals zijn eerste boek

The Party’s Over: Oil, War and the Fate of Industrial Societies (2003)

en over kolen

Blackout: Coal, Climate, and the Last Energy Crisis (2009)

Theres’s no Tomorrow VIDEO OP YOUTUBE

Duncan Clark van The Guardian heeft grofweg bekeken hoe de positie van landen in de klimaatonderhandelen bepaald wordt door de hoeveelheid fossiele brandstof die ze in de grond hebben zitten.

Ten eerste, hoewel dit niet de reden was voor zijn rekenwerk,  springt eruit

hoe ontzettend groot de voorraad kolen is.

Degene die een beetje heeft opgelet de afgelopen jaren was het al wel duidelijk dat landen met grote reserves niet erg positief staan tegenover maatregelen. Clark heeft dit nu onderbouwd met wat cijfers en grafieken. Hieruit blijkt het duidelijk, landen met grote reserves zien hun toekomstige inkomsten in rook opgaan, niet de brandstof, als er maatregelen worden genomen.  Die liggen dus dwars.

Twee duidelijk grafieken uit zijn artikel.

In de eerste grafiek heeft hij enige gebieden bij elkaar genomen, links, die meer dan andere landen positief staan tegenover maatregelen. Hierbij moet wel opgemerkt worden dat zelfs de relatief “postieve” houding van Europa totaal ontoereikend is. Maar het is wel duidelijk dat deze positieve houding gerelateerd is aan het niet hebben van grote voorraden fossiele brandstoffen. Ten slotte zijn wij, Europa, volledig afhankelijk van import uit onzekere landen die zomaar de kraan zouden kunnen dichtdraaien. Bovendien kost het veel geld. Zo kan zelfs een rechtse politicus tot de conclusie komen dat het verstandig is lokaal energie te gaan produceren. Dat het dan wellicht “groen” is is bijzaak. Zo lijkt het alsof b.v. Duitsland wellicht zoveel kleinschalige energie produceert dat ze bij een militaire aanval niet meteen platliggen als een paar energiecentrales worden gebomdardeerd. Maak het kleinschalig en koppel van alles aan elkaar dan krijg je een robuust systeem zoals het internet. Daar is ook niemand de baas.

In de tweede grafiek heeft Clark andersom nu een aantal dwarsliggers in de klimaatonderhandelingen bij elkaar gezet aan de linkerkant. En nu blijkt dat de ergste dwarsliggers de grootste voorraden hebben.

Conclusie is, zoals George Monbiot zei in Kopenhagen 2009: Deze onderhandelingen gaan niet over het klimaat, deze onderhandelingen gaan over geld en macht. Als deze onderhandelingen over klimaat gingen dan zaten ze nu te praten over welke voorraden fossiele brandstof in de grond blijven.

Het volledige artikel

In de serie van Basta! debat wordt op donderdag 9 februari de documentaire JUST DO IT vertoond.

In de film worden Britse klimaatactivisten gevolgd bij de voorbereiding en uitvoering van diverse acties zoals blokkades en ook Climate Camp, een fenomeen dat in Engeland is ontstaan. De docu volgt de activisten gedurende 2009, in de aanloop naar de desastreuze klimaattop in Kopenhagen. Ook de acties in Kopenhagen zijn vastgelegd.

Ook de bestorming van een grote kolencentrale door een duizendtal activisten is indrukwekkend.

Datum: Donderdag 9 februari.

Tijd: 19:30u

Locatie: De Kargadoor, Oude Gracht 36, Utrecht.

INFO Basta! donderdag 9 februari

http://justdoitfilm.com/